JA heb je, nee kan je krijgen..

Mijn jongste dochter van 7 heeft een vriendje,  waar ik gewoon geen nee tegen kan zeggen.Laat ik hem voor het gemak JH noemen. Het is zo’n vrolijke flierefluiter, met donkerbruine pretogen, die in de buitenste hoeken een beetje naar beneden hangen,waardoor ze een beetje op trouwe hondenogen lijken. Zijn haar hangt er( het mag niet korter) altijd een beetje voor, als hij geen zin heeft om contact te maken is dat een behulpzaam gordijn. Hij is zo’n schooiertje dat altijd wel ergens mee bezig is en zijn eigen plan trekt. Hij weet precies waar dealtjes te halen zijn, en regelt bijvoorbeeld bij Sint Maarten altijd meer snoep dan zijn vriendjes. Er is altijd wel iets dat zijn belangstelling heeft, hij is super nieuwsgierig en de beste opschepper van de wereld, zei net nog ” ik heb wel 50 streetbeans”( van die spaardingetjes van een supermarkt) “Waar zij ze dan?” vraagt mij dochter, die ook niet op haar mondje is gevallen.” ik heb ze nu niet , ze zijn op school”  Mijn dochter laat zich niet kisten:: “dat kan niet”, zegt ze meteen, “zo veel zijn er niet eens” . Even later, wil hij graag Mario Bros spelen, “want daar ben ik zo goed in ! ”

Vandaag is hij dus weer hier. Zijn moeder had t me al verteld, dat hij er zich op verheugde hier te komen spelen. In de auto laat hij meteen weten wat hij daarbij in gedachten had en gooit zijn hint uit de losse pols mijn kant op:  die kippepoten vorige keer, die waren lekker, ik had er wel 10 op..

Wat doe je dan, als moeder die het ook gewoon leuk vindt als haar kinders en hun vriendjes en vriendinnen het naar hun zin hebben..”ok, ehm, de kippenboer is er niet vandaag, maar zullen we dan kibbeling doen? ” JH is daar ook tevreden mee, laat hij me minzaam weten.  Andere keren dat hij hier is, is hij net zo doelgericht: heb je snoep?  vraagt hij zodra we binnen zijn. De eerste keer zei één van binnenste stemmetjes, (het brave, welopgevoede stemmetje), nou nou..da’s wat, die is vrijpostig, die vraagt zomaar wat ie wil.. Maar ik bedacht me. Waarom niet, waarom eigenlijk niet? Waarom zou je niet gewoon vragen wat je wil?  Je kan maar helder zijn.  Waar leidt al die “vaak aangeleerde” bescheidenheid eigenlijk toe?  Dat mensen niet weten wat je wil, dat je bang bent dat je nee te horen krijgt, dat je wordt overgeslagen, dat anderen datgene pakken, of doen wat jij eigenlijk graag had gewild, kortom tot frustraties ! En groeit er een overtuiging in je systeem dat je er moeite voor moet doen als je iets graag willen. Je weet hoe het zit met overtuigingen. Daar ga je je naar gedragen.. en uiteindelijk worden we in dit geval allemaal zwoegers, omdat we nou eenmaal geleerd hebben dat het motto is: je nee hebt, en ja kan krijgen. Fijn bedankt opvoeding !

Nee, laten we de kleine leraren van deze tijd ruimte geven en van ze leren, zoals van JH, die met zijn bruine vrolijke hondenogen en zijn 7 jaren sterk genoeg is om aangeleerde opvoedmethodes te negeren en de soms dwingend maatschappij ( tot nog toe!) kan weerstaan met zijn motto : JA heb je, nee kan je krijgen!

Ga maar eens voelen wat dát met je doet als je het een paar keer per dag tegen jezelf zegt !