Van Shrek IV spring ik door naar Dan Brown, en naar alle vergelijkbare schrijvers, die als ware ontsluier-profeten, in zinderend spannende verhalen de meest verborgen en oude symbolen en rituelen weer bekend maken. Als auralezer heb ik een soort beroeps(mis-?)vorming, dat ik overal wel een tweede laag in zie( tot het op het vermoeiende af.. )
Maar daardoor word ik altijd weer geinspireerd door verhalen( dus ook films) met diepere lagen. Ik hou dus van sprookjes, mythes en fictie.
Waar wil ik nou naartoe? Nu even specifiek naar Dan Brown dus. Met rode oren en tot diep in de nacht heb ik deze vakantie zijn “Lost symbol” uitgelezen. En werd helemaal warm van de thema’s die er een hoofdrol in speelden, zoals de kracht van gebundelde intentie van mensen, waar Lynne Mc Taggart www.theintentionexperiment.com de laatste jaren al zoveel onderzoek naar deed.
Wat een meester is Dan Brown om door middel van een spannend verhaal, in een zich langzaam oplossende puzzel, oude wijsheid aan ons lezers toe te schuiven. En ik leg dan een verband met het slot van “the mists of Avalon”, door Marion Zimmer Bradley, waarin wordt verteld over de Arthur sage. Het gaat over de keltische tijd vóór het Christendom, waarin Merlijn en vrouwelijke priesteressen, zieneressen vanuit het mystieke eiland Avalon, het gebied in Engeland regeren. In dat verhaal wordt Avalon bij de komst van het Christendom langzaam door middel van een sluiers/mist aan het oog van de mensen onttrokken. Wat ook zou kunnen betekenen dat de mensen hun vermogen verloren om de diepere betekenis van woorden en verhalen te doorgronden, of sterker nog, het vermogen tot helderzien vergaten.
De sluiers worden weer dunner: door Dan Brown en anderen zoals hij wordt de betekenis en het belang van symbolen weer bekend gemaakt, en herinneren we ons weer dat je door symbolen andere waarheden kan zien. Dat de ene waarheid een diepere waarheid kan verbergen, die zichtbaar wordt als je er maar open voor staat. Hijzelf zegt in zijn boek:
Mythologische verhalen hebben een lange traditie van magische woorden die inzicht geven en de mens herinneren aan zijn goddelijke ( of speelser gezegd, tover-)vermogens.En blijkt een simpel kinder-fantasie-tover-speelwoord als abacadabra, waarmee ze vanuit het één een heel ander iets willen toveren, zijn wortels te ontlenen uit het Aramese( de oudste bijbelse taal) Avrah KaDabra, wat betekent: “ik creeer als ik spreek” Hoezo een oeroud en wijs toverwoord !
(ps: terwijl JKRowling het als de ultieme doders-spreuk gebruikte..misschien is dat ook wel zo?)
Ha Titia,
Laat ik nou net Harry Potter 7 herlezen!
Nog vóór pagina 10 lanceert Voldemort z’n eerste genadeloze ‘avrakadavra’ .
Kennelijk waren die sluiers van Avalon bedoeld om de mystieke wereld te beschermen tegen misbruik. Het ging de christelijke kerk toch vooral om macht.
In The Lord of the Rings laat Galadriel, de elfenkoningin, aan Frodo een visioen zien: Wat er zou gebeuren wanneer zij de Ring zou omdoen. Zij kan haar krachten dan niet meer beheersen.
Dan kan een ‘abrakadavra’ dodelijk uitpakken.